درست وقتی که میخواهی فراموش کنی

درست وقتی که میخواهی فراموش کنی
آدم ها حجم خودخواهشان را هل میدهند توی زندگی ات،
درست مثل زمانی که دوستشان داشتی و آنها بی تفاوت هلت دادند از احساسشان بیرون...
مثل یک کیسه بوکس که در مواقع خشم و خوشحالی ضربه ای نثارش می کنند معلقی در هوا...
میگویی دوباره از نو شروع می کنم
و همه سعی ات را می کنی که پروژه فراموشی را به سرانجام برسانی اما چند وقت یکبار فیل آدم های بلاتکلیف یاد هندوستان می کند و تو را می اندازند یاد آن روزها...
این روند تا مدت ها ادامه دارد...
چقدر بی ملاحظه اند بعضی ها.