عارفِ عاشقپیشهام، با دلی لبریز از دلتنگی به سویت میآیم، فریاد میزنم: «خداوندا!» ناتوانیام در یافتن واژهها، نه از سرِ غرور، بلکه درماندگیست در برابر عظمت آنچه دریافت کردهام.