بیا که شعر مرا چشم تو ...

بیا که شعرِ مرا ، چشم ِ تو نظر بزند
و آفتابِ نگاهت به خانه در بزند
به هر کرانه ی دشتِ قشنگِ گلشنِ عشق
به لحظه لحظه ی عمرم، گلِ سحر بزند