خوشا مرغی که درکنج قفس بایاد صیادش

خوشا مرغی که درکنج قفس بایاد صیادش
چنان خرسند بنشیند که پندارند آزادش

نمیگویم فراموشم مکن گاهی به یاد آور
اسیری را که میدانی نخواهی رفت از یادش