خداوندا،،

خداوندا،،
چگونه شکر کنم مائده های آسمانت را که بر کویر تنهایی من نازل کردی.
چگونه شکر کنم نورت را که مرا از ظلمت دهر به وادی ایمن هدایت کرد.
چگونه شکر کنم برکتِ دستهای ایمانم را که به زلف چلیپای عرفان تو گره خورده باشد.
چگونه شکر کنم فصل گرم با تو بودن را که در پرنیان خیال، آیه های سبز وصال تفسیر می شود.
چگونه شکر کنم خورشید نگاهت را که در بی مهری سرد روزگار وجودم را گرما بخشید.
چگونه شکر کنم لایه های پنهان مهربانی ات را که چون جویبار جاودانی ارزانی ام کردی.
چگونه شکر کنم نوازش نسیم سحرت را که مرا به معراج کلام میبرد.
چگونه شکر کنم تو را که هنوز در تفسیر"رب العالمین" به حیرت زوال قلم می اندیشم.
یا رب العالمین،، به کرامت آسمانت سوگند، توانم ده که بتوانم در همه عمر، پیشانی شکر به آستانت بیاورم و بر این خاکسایی عاشقانه جاودانه بمانم