☘️احساسم را به دستهاي نانجيب قفسي تنگ دادند،

☘️احساسم را به دستهاي نانجيب قفسي تنگ دادند،

هيچ دستي براي گشودن درهاي نا لطيف و سنگي قفس تنهايي هايم نبود،

هيچ كس نيامد كه جواني بالهايم را ببيند و بگويد: تو هم حق پرواز داري.

احساسم را گم ميکنم تا نيازارم قلبي را

عشقم را ذره ذره به دست شب مي سپارم

تا در تاريکي خود او و اشکهايم را پنهان کند،

ميداني؛

هميشه وقتي چيزي را بينهايت دوست ميدارم

مي فهمم که داشتنش آرزويي بيش نيست،

آن وقت است که قانع ميشوم ديگر هيچ نخواهم!☘️


❤️پ.ن:مثلا خود تو، بی نهایت دوستت دارم ولی تبدیل شدی به آرزو....❤️

📝#آرام_نوشت☘️
#آرام_نوشت
#نوشته
#دلنوشته
دیدگاه ها (۰)

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط