‌‌

‌‌
اشک می‌ریختم و خاطرات‌مان را مرور می‌کردم...
باورم نمی‌شد که حالا بالا سر قبر او زانوی غم بغل گرفته‌ام...‌
‌
داشتم با خودم می‌گفتم که لابد من هم شصت-هفتاد سال بیشتر زنده نیستم که حواسم جمع صحبت سخنران شد:
‌
پیامبر اکرم صلی الله علیه و «آله» و سلم می فرماید:‌
دنیا یک ساعت است؛ «خدایی» بگذرانيدش...
‌
دوباره یاد شوخی‌های رفیقم افتادم و زندگی‌اش که تمام شد....‌
‌‌«بحارالانوار، ج ۷۰، ص ۶۸، ح ۱۴»‌
‌‌