چاقوی مهربانیم را خوردم! تو هم اگرمهربان باشی شک نکن که ی

چاقوی مهربانیم را خوردم! تو هم اگرمهربان باشی شک نکن که یکروز خنجری فرو میرود...یا به احساست،یا به غرورت،یا به آبرویت،یا به پشتت!من همینجااعلام میکنم هرکس بسوی من می آید،بایدآنقدر دستهایش را باز کندتا من به آغوشش اعتمادکنم،من از ترس پشت سر،نمازخواندن راهم ترک کرده ام!