تو نباشی آن بهار بی خزانسیری چند

تو نباشی آن بهارِ بی خزان،سیری چند؟
این همه پروانه هایِ بی توان،سیری چند؟

تو اگر زمزمه یِ باد و نســــیم سحری
این همه پچ پچِ بی نام و نشان،سیری چند؟

هر وجب از تو به چندین اسمان می ارزد
تو نباشی یک جهانِ بی کران،سیری چند؟

گفتی هرچه در دلم دارم به قیمت میخری
گر خریداری همین آه و فغان،سیری چند؟

دوست داشتن را فقط در داستان ها خوانده ای
جمله یِ من عاشقت هستم بمان،سیری چند؟

گفته بودم:ای دعای من به هنگامِ قنوت
تو نباشی این جهان و ان جهان،سیری چند؟

بیخود از خویشم و خویشان همه بی احساسند
همه اصرار که این عشقِ جوان،سیری چند؟

بوسه از لب هایِ تو اموالِ شخصیِ من است
خشم آن همسایه یِ پشتِ دکان،سیری چند؟. Ro