ای ساقی دلاورم !

ای ساقی دلاورم !
طوبای بی برگ و برم !
از چه به خون نشسته ای ؟!!

ای پاره پاره ماه من !
ای یک تنه سپاه من !
پشت مرا شکسته ای...

با هر دو زانویم به دورت یاس خوشبویم !
می کنم طواف...

تا بازویت دیدم
تو گویی باز بشنیدم
ضربه ی غلاف...

کمتر بزن بازوی خود را بر زمین
شرمنده ام کردی ، یل ام البنین !

برخیز و با این چشم خون افشان خود
رخت اسیری بر تن زینب ببین

ای زور بازوی حسین !
سرت رو زانوی حسین !
حرفی بزن علمدار...
.......... ..........