ﻋﺎﺷﻘﻢ

ﻋﺎﺷﻘﻢ
ﺍﻫﻞ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻮﭼﻪ ﯼ ﺑﻦ ﺑﺴﺖ
ﮐﻨﺎﺭﯼ
ﮐﻪ ﺗﻮ ﺍﺯ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺍﺵ
ﭘﺎﯼ ﺑﻪ ﻗﻠﺐ ﻣﻨﻪ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﻧﻬﺎﺩﯼ.
ﺗﻮ ﮐﺠﺎ؟
ﮐﻮﭼﻪ ﮐﺠﺎ؟
ﭘﻨﺠﺮﻩ ﯼ ﺑﺎﺯ ﮐﺠﺎ؟
ﻣﻦ ﮐﺠﺎ؟
ﻋﺸﻖ ﮐﺠﺎ؟
ﻃﺎﻗﺖ ﺁﻏﺎﺯ ﮐﺠﺎ؟
ﺗﻮ ﺑﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪﻭ ﻧﮕﺎﻫﯽ
ﻣﻨﻪ ﺩﻟﺪﺍﺩﻩ ﺑﻪ ﺁﻫﯽ
ﺑﻨﺸﺴﺘﯿﻢ .
ﺗﻮ ﺩﺭ ﻗﻠﺐ ﻭ
ﻣﻦ ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﭼﺎﻫﯽ
ﮔﻨﻪ ﺍﺯ ﮐﯿﺴﺖ؟
ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﯼ ﺑﺎﺯ؟
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﯼ ﺁﻏﺎﺯ؟
ﺍﺯ ﺁﻥ ﭼﺸﻢ ﮔﻨﻪ ﮐﺎﺭ؟
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﯼ ﺩﯾﺪﺍﺭ؟
ﮐﺎﺵ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮔﻨﻪ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻭ ﻟﺤﻈﻪ ﻭ
ﭼﺸﻤﺖ
ﻫﻤﻪ ﺑﺮ ﺩﻭﺵ ﺑﮕﯿﺮﻡ
ﺟﺎﯼ ﺁﻥ ﯾﮏ ﺷﺐ ﻣﻬﺘﺎﺏ،
ﺗﻮ ﺭﺍ ﺗﻨﮓ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺑﮕﯿﺮﻡ .

|ﻓﺮﯾﺪﻭﻥ ﻣﺸﻴﺮﻱ|