دوباره از تو نوشتم حکایتی موزون

دوباره از تو نوشتم حکایتی موزون
دوباره از قد و قامت و گونه ای گلگون

قلم به دست گرفتم ز چشم بنویسم
از آن کمان دو ابرو از آن لب میگون

تو آن حلاوت عشقی که بر دلم داری
کنار مهر و وفایت شرار روزافزون

همیشه با توام و عاشقانه میبارم
و یاد بحر وفایت دو دیده ام جیحون

دوباره یاد تو کردم دوباره بالاجبار
فغان و ناله و آه و ترانه ای محزون

بیا که یوسف مصری ترانه میخواند
به نام نامی استاد شخص رودامون

دوباره از تو نوشتم دوباره میخوانم
ز گیسوان پریشان به رنگ گندمگون

نه من که از تو نوشتم اسیر آن زلفم
هر آنکه شعر مرا خوانده شد ترا مجنون