تو که نباشی

تو که نباشی
شعر قافیه را گم می‌کند.
راه به بی‌راهه می‌رود.
و خورشید جای خوابش را از یاد می‌برد.
چرا این همه سختش کنم؟
مرا ببین.
که در خانه پدری‌ام
هر لحظه به دنبال کسی می‌گردم.
کسی که نام فراموش شده‌ام را به یادم بیاورد...

#مهران_رمضانیان