ای کاش نگاهت زیر ن

* * * * * * * * * * * * * * * * * * *ای کاش نگاهت ، زیر نویس داشت !* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *همه ی پل های پشت سرم را خراب کردم ؛ از عمد . . .راه اشتباه را نباید برگشت . . . !* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *از ما که گذشت ! ولی به دیگری موقتی بودنت را گوشزد کن تا از همان اول فکری به حال جای خالیت کند . . .* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *راستـش را بگو :نکند تو همان “این نیز” هستی که همیشه می گذری . . . ؟* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *خواهش میکنم ، بی حوصلگی هایم را ببخش ، بدخلقی هایم را فراموش کن ، بی اعتنایی هایم را جدی نگیر !در عوض من هم تو را می بخشم که مسبب همه ی اینهایی . . .* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *باران همیشه می بارد، اما مردم ستاره را بیشتر دوست دارند ، نامردیست آن همه اشک را به یک چشمک فروختن . . .* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *انسان موجودیست که زیاد موجود نیست !* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *تیغ روزگار شاهرگ ” کلامم ” را چنان بریده ، که سکوتم ” بند ” نمی آید !