مسیر رفتنم پر از اشک و اه و بغض و دوری است

مسیر رفتنم پر از اشک و اه و بغض و دوری است

و دلم در بهبوهه ی تنهایی تو را میکاود

این روزها دستهایم را تنها نقش اشک حک میکندشان

شورش را در اورده عقده ی روزگار

شوری نمک های ریز و افسار گسیخته این روزها را زیاد دیده ام

شوری اشکهایم منهای تلخی دلم از دوری تو

میشنوم اهنگ خوش تراش شکست بغضم را ولی باز میروم

هر چند تنها

در خلاء پوچی های نداشته

در جستجوی دلیلم

در ارزوی راهی برای بازگشت

سردرگمم ولی میروم