روزه دارم من و افطارم از آن لعل لب است،

روزه دارم من و افطارم از آن لعل لب است،
آری! افطار رطب در رمضان مستحب است،
روز ماه رمضان، زلف مَیَ افشان که فقیه
بخورد روزهٔ خود را به گمانش که شب است،
زیر لب، وقت نوشتن همه کس نقطه نهد،
این عجب! نقطه خال تو به بالای لب است،
یا رب! این نقطهٔ لب را که به بالا بنهاد؟
نقطه هر جا غلط افتاد، مکیدن ادب است!

«شاطر عباس صبوحی»
https://t.me/Shamimeyaar