{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

#بخونید 💕

#بخونید 💕

آن‌چه آدم‌ها را در اینترنت به سوی هم می‌خواند – متاسفم که این را می‌گویم – تنهایی آن‌هاست.
آن‌ها در بیرون خوبی‌ و خوشی ندیده‌اند. شعر و این‌ها بهانه است.
آدم‌ها به رابطه احتیاج دارند به آسایش...
این آسایش اگر در پارک‌ها به وجود بیاید، شبکه اجتماعی پارک‌ها هم ایجاد می‌شود. اینترنت شاید یک چیزی باشد مثل قهوه‌خانه‌ها در عصر قاجار...
ملت دم غروب خسته از بیکاری و نه کار
جمع می‌شوند توش و برای هم قصه می‌گویند. یکی هم این وسط معرکه‌گیری می‌کند.
من فکر می‌کنم همان معرکه‌گیر هستم.
همه می‌دانند زنجیر را من به بازی پاره می‌کنم که وقت بگذرد.
من انترگردان هستم و نه بیشتر...
ما می‌خواهیم زندگی کنیم و هر جا نشانه‌ای از آن ببینیم، چارچنگولی می‌پریم روش.
من این را به خودم نمی‌گیرم و دلیل استقبال از شعرهای خودم نمی‌دانم.
ما می‌خواهیم زندگی کنیم و هیچ قصد دیگری نداریم و خب!
گویا داریم کار بدی می‌کنیم. #علیرضا_روشن

‎‌‌‌‌‎
دیدگاه ها (۵)

خـدایاصبحدم امروز نیز برآمددرود بر جاده‌هایبی‌انتهای جبروتتت...

سلامی گرم در طلوعیزیبا تقدیم شما مهربانانو سلامی به زیبایی ع...

کاروان بانوان اعزامی به کربلاتعداد افراد 32 نفر تعداد قلیون ...

رئیس سخت گیر و مغرور منپارت اول ویو هانول سلام من هانولم ۱۸...

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌    ‌« هـزار و هشتصـد و هشتـاد »من زیاد به ...

بعضی وقت ها ما آدم هایی را دوست داریم کهدوستمان نمی دارندهما...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط