.

.
آدمی در آغوش خدا غمی نداشت،

پیش خدا حسرت هیچ بیش و کمی نداشت

دل از خدا برید و در زمین نشست،

صد بار عاشق شد و دلش شکست

به هر طرف نگه کرد راهش بسته بود،

یادش آمد یک روز دل خدا را شکسته بود...