مَن یک دخترم

مَن یک دخترم

اَز نوع چادریش

مَن خودَم راو خدایَم را قبول دارم واین برایم اَز تمام دُنیا با اَرزش تراشت

توی خیابان راه میروم:

نَه نگران پاک شدن خَط خَطی های صورتم هَستم

ونَه نگران مورد قبول واقـعه نشدن وبس

مَن ساده امــــــــــ

مثـــــل چادرمــــــــــ

برای باهم بودن باید ساده بود

تنها همین