بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
قانون (شرع) : هر دینی،مذهبی و مکتبی، خواه الهی باشد یا دستساز بشر،ضمن جهانبینی و توصیفات از عالَم هستی، نقطۀ کمالی برای انسان و جامعه تعریف کرده است و برای رسیدن به آن نقشۀ راه دارد وبرای پیمودن آن راه، بایدها و نباید هایی دارد که به آن حقوق یا قوانین گفته میشود که در دین اسلام، به آن شریعت گفته می شود و مجموعۀ این احکام، فقه نام دارد.
فقه و فقیه : قوانین، شریعت، قانون و یا همان فقه اسلامی را خداوند متعال معین و تبیین نموده است و توسط پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله به عموم ابلاغ نموده است؛ و البته توسط امامان علیهم السلام، تبیین، تدریس و تبلیغ شده است.
فقیه، به کسی میگویند که همچون هر حقوقدان دیگری، در رشتۀ فقه اسلامی، تحصیل تخصصی نموده است و میتواند احکام الهی را از منابعی چون: قرآن و حدیث و ...، استنباط و استخراج نماید؛ و البته رسیدن به این سطح مانند هر رشتۀ تخصصی دیگری، مستلزم نزدیک به دو دهه تحصیل تخصصی میباشد.
همانگونه که فرق است بین ریاضی با ریاضیدان - ادبیات با ادیب - تاریخ با مورخ - پزشکی با پزشک - حقوق با حقوق دان و ...؛ فرق است بین فقه با فقیه.
پس، همانگونه که اگر پزشکی، دستور العملی بدهد، به شرطی درست است که مبتنی و منطبق با علوم پزشکی باشد، فتوای فقیه نیز باید منطبق با شرع و فقه اسلام عزیز باشد.
بنابراین، قوانین شرع، احکام و فقه در اسلام را خداوند متعال وضع نموده است و فقها، کسانی هستند که با تحصیل تخصصی در این رشته، بر این علوم واقف شدهاند؛ و البته میتوانند بر اساس چهارچوب های فقهی، احکام مربوط به امور روز یا جدید را نیز بیان دارند.
همگان نمیتوانند در تمامی رشتهها، دانشمند و متخصص شوند، لذا باید اصول را بدانند و در فروع به اهلش مراجعه نمایند؛ جنان که به حکم عقل، ضرورت حفظ و تقویت سلامتی شناخته میشود، اما برای حفظ و تقویت آن و برطرف کردن مخاطرات، به پزشک رجوع میشود و به دستور او عمل میشود. در اینجا پزشک مرجع تقلید است.
از اینرو، در اسلام عزیز، اصول دین تحقیقی است و تقلید در آن جایز نمیباشد. هر کسی باید به سطح و توان خود، بکوشد تا توحید، معاد، نبوت، ولایت و ... را بشناسد، اما در احکام، یا میتواند تحصیل تخصصی نموده و مجتهد شود، یا میتواند به فقیه و مجتهد در فقه رجوع نماید و تقلید نماید.(پایان)
پاسخ قسمت سوم :
قانون (شرع) : هر دینی،مذهبی و مکتبی، خواه الهی باشد یا دستساز بشر،ضمن جهانبینی و توصیفات از عالَم هستی، نقطۀ کمالی برای انسان و جامعه تعریف کرده است و برای رسیدن به آن نقشۀ راه دارد وبرای پیمودن آن راه، بایدها و نباید هایی دارد که به آن حقوق یا قوانین گفته میشود که در دین اسلام، به آن شریعت گفته می شود و مجموعۀ این احکام، فقه نام دارد.
فقه و فقیه : قوانین، شریعت، قانون و یا همان فقه اسلامی را خداوند متعال معین و تبیین نموده است و توسط پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله به عموم ابلاغ نموده است؛ و البته توسط امامان علیهم السلام، تبیین، تدریس و تبلیغ شده است.
فقیه، به کسی میگویند که همچون هر حقوقدان دیگری، در رشتۀ فقه اسلامی، تحصیل تخصصی نموده است و میتواند احکام الهی را از منابعی چون: قرآن و حدیث و ...، استنباط و استخراج نماید؛ و البته رسیدن به این سطح مانند هر رشتۀ تخصصی دیگری، مستلزم نزدیک به دو دهه تحصیل تخصصی میباشد.
همانگونه که فرق است بین ریاضی با ریاضیدان - ادبیات با ادیب - تاریخ با مورخ - پزشکی با پزشک - حقوق با حقوق دان و ...؛ فرق است بین فقه با فقیه.
پس، همانگونه که اگر پزشکی، دستور العملی بدهد، به شرطی درست است که مبتنی و منطبق با علوم پزشکی باشد، فتوای فقیه نیز باید منطبق با شرع و فقه اسلام عزیز باشد.
بنابراین، قوانین شرع، احکام و فقه در اسلام را خداوند متعال وضع نموده است و فقها، کسانی هستند که با تحصیل تخصصی در این رشته، بر این علوم واقف شدهاند؛ و البته میتوانند بر اساس چهارچوب های فقهی، احکام مربوط به امور روز یا جدید را نیز بیان دارند.
همگان نمیتوانند در تمامی رشتهها، دانشمند و متخصص شوند، لذا باید اصول را بدانند و در فروع به اهلش مراجعه نمایند؛ جنان که به حکم عقل، ضرورت حفظ و تقویت سلامتی شناخته میشود، اما برای حفظ و تقویت آن و برطرف کردن مخاطرات، به پزشک رجوع میشود و به دستور او عمل میشود. در اینجا پزشک مرجع تقلید است.
از اینرو، در اسلام عزیز، اصول دین تحقیقی است و تقلید در آن جایز نمیباشد. هر کسی باید به سطح و توان خود، بکوشد تا توحید، معاد، نبوت، ولایت و ... را بشناسد، اما در احکام، یا میتواند تحصیل تخصصی نموده و مجتهد شود، یا میتواند به فقیه و مجتهد در فقه رجوع نماید و تقلید نماید.(پایان)
- ۱۶۳
- ۰۸ تیر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط