جمعه؛

جمعه؛
گاهی شبیهِ دفترچه‌ی خاطراتی‌ست که هر بار، گوشه‌ای لم می‌دهی و ورقش می‌زنی.
و چه می‌چسبد مرورِ خاطراتِ کودکی و آخرِ هفته‌هایی که در سهل انگاریِ کودکانه گذشت!
کودکی‌هایی که در هوایِ نابِ خانه‌ی پدری سپری شد،
و شیطنت‌هایی که در دلِ کوچه‌هایِ خاکی و پر از خاطره، جا ماند.
جمعه دلگیر نیست!
باید به روزهایِ خوبِ رسیده و نرسیده فکر کرد،
باید خاطراتِ شیرینِ گذشته را ورق زد.
باید ساده گرفت،
باید بی‌خیال بود..