ﺧﺪﺍﯾﺎ !

ﺧﺪﺍﯾﺎ !
ﺑﻪ ﺩﻝ ﻧﮕﯿﺮ ﺍﮔﺮ ﮔﺎﻫﯽ
" ﺯﺑﺎﻧﻢ" ﺍﺯ ﺷﮑﺮﺕ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﺍﯾﺴﺘﺪ
ﺗﻘﺼﯿﺮﯼ ﻧﺪﺍﺭﺩ ...
" ﻗﺎﺻﺮ " ﺍﺳﺖ
ﮐﻢ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺍﺕ ...
ﻟﮑﻨﺖ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎﯾﻢ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮﺕ !
ﺩﺭ ﺩﻟﻢ ﺍﻣﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ ...
ﺫﮐﺮ ﺧﯿﺮﺕ ﺟﺎﺭﯾﺴﺖ ...
ﻣﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻨﺪﮔﯽ ﺗﻮ ﻫﺰﺍﺭ ﻭﯾﮏ ﺩﻟﯿﻞ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ
ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﮐﻪ ﺑﯽ ﭼﻮﻥ ﻭﭼﺮﺍ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ