انگشتم را بر سیاهی شب می کشم...

انگشتم را بر سیاهی شب می کشم...
در قحطی ستاره ها...
در فقر آسمان...
ماه را تنهایی می کشد!
سیاهی مطلق حاکم است
و من صورت تورا نقاشی می کشم...
چشمانت کافیست
آسمانی را بیارایند پر از روشنیه بودن...

شب بر همگی خوش