نگذار هرکس آمد و ماندنی نشد

نگذار هرکس آمد و ماندنی نشد
تورا,
دلت را,
صداقتت را,
بکشد...
که هر وقتازسربی حوصلگی,
ازسرنبودن آرامشی,
آمدوسراغت را گرفت,
حالت راپرسید,
دلت راقلقک دادوباز رفت وگم شد,
توبمانی و دنیایی اشک...
توبمانی و چراو اما و اگر...
آنکه میرورد باید میرفته...
اصلا برای رفتن آمده بود...
توهم برو....
توهم خودت را ازلحظه هایش که هیچ,
ازفکرش هم بگیر....
تو بایدتمامت بماندبرای کسی که تمامش تنهاو تنها برای توست...
ماندنی هرجا میرودباتومیرود......توهم نباشی خاطرت با او هست....