کاش می شد خنده ها را قاب کرد

کاش می شد خنده ها را قاب کرد
راه و رسم ِ عاشقی را باب کرد
روح را با عشقِ تو سیراب کرد
برفِ دوری را به بوسه آب کرد
با نوازش چشم ها را خواب کرد
این شبِ تاریک دل ،مهتاب کرد