ای کاش که دنیا ز کرامات ثمر داشت

ای کاش که دنیا ز کرامات ثمر داشت
ای کاش که دین مختصری فتح و ظفر داشت.

ای کاش به جای ستم و این همه بیداد:
این چرخ فلک محور و پرگار دگر داشت

ای کاش که در سفره ی درمانده و مسکین
قوتی به جز از خون دل و خون جگر داشت

ای کاش که هر پیرزن و بیوه زن اینجا
نان آور و هم صحبت و هم سایه به سر داشت

ای کاش یتیمی که به جز آه ندارد
لبخند رضایت ز عنایات پدر داشت

ای کاش شبی راحت و آسوده بخوابد
آن کو دل خونین همه شب تا به سحر داشت

ای کاش جوانی که سرش پر شر و شور است
نسبت به جوانی خود احساس خطر داشت

ای کاش که انسان جهالت زده و کور
گهگاه به الطاف خداوند نظر داشت

ای کاش در این دهر که بویی ز وفا نیست
وجدان و شرف جای اتم ، نسل بشر داشت استاد هادی اشرفی تبریزی