امشب شب تولد من است...

امشب شب تولد من است...
فردا برای من روز مقدسی است...
فردا مثبت ترین روز خداست....
من فهمیدم دنیا سرزمین وسیعی است پرازمشکلات سخت و من هم موجودی هستم
وسیع تر و سخت تر از دنیا...

همان روز در گوش من خواندند: تو آمدی که برگردی،
همان روز به من گفتند: شعر، صدا، آب، هوا، مادر، پدر، خدا و عشق مال تواست
همان روز فهمیدم که هیچ مجالی از«لحظه» خالی نیست و لحظه هم جای بی خیالی نیست.
من در فردا روزی فهمیدم که تقدیرم نه گیاه است، نه حیوان است، نه فرشته و نه جن است، نه جماد است و نه چیز دیگر.

قدر من انسان بودن است و این قدر تا ابد فراموش نمی شود حتی اگر من فراموشش کنم.

من فهمیدم که باید شکرگزار بود به خاطر همه چیزهایی که خدا به ما داده

و باید شکرگزاربود که خدا هرآنچه را که از او می طلبیم به ما نمی دهد!

فردا مثبت ترین روز خدا است
و سحرگاه هنگامه تولد من است….
نه،فردا روز تولد من و یک نفر دیگر است…

و شاید صدها نفر دیگر !
به رسم عادت
مبارکمان باشد.