. ( پادشاهی ﺁﺯﺭﻣﯽ ﺩﺧﺖ)

. ( پادشاهی ﺁﺯﺭﻣﯽ ﺩﺧﺖ)
ﻣﻠﮑﻪ ﺁﺯﺭﻣﯽ ﺩﺧﺖ، ﺁﺯﺭﻡ، ﺁﺯﺭﻣﯽ، ‏( ۶۳۰ﻡ ﯾﺎ ۶۳۱ﻡ، ؟ ‏) ‏(ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﺩﺧﺘﺮ
ﭘﯿﺮ ﻧﺸﺪﻧﯽ ‏) ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻩ ﺯﻥ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻭ ﺳﯽ ﻭ ﺩﻭﻣﯿﻦ ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻩ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ،
ﺩﺧﺘﺮ ﭘﺮﻭﻳﺰ ﭘﺴﺮ ﻫﺮﻣﺰ ﭘﺴﺮ ﺍﻧﻮﺷﻴﺮﻭﺍﻥ ﻣﻠﻘﺒﻪٔ ﺑﻪ ﻋﺎﺩﻟﻪ ﻛﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﻫﺮ ﺧﻮﻳﺶ ﭘﻮﺭﺍﻧﺪﺧﺖ ﻟﺸﻜﺮﻳﺎﻥ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﯿﺴﻔﻮﻥ ﺑﭙﺎﺩﺷﺎﻫﯽ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻓﺮﻣﺎﻧﺮﻭﺍﻯ ﺧﺮﺍﺳﺎﻥ، ﺳﭙﻬﺒﺪ ﻓﺮﺥﻫﺮﻣﺰ ﮐﻪ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﺟﺪﻯ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﺑﻮﺩ.برای بچنگ اوردن سلطنت، ﻣﻠﮑﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮﻯ ﺧﻮﺍﺳﺖ . وچون اذر میدخت توان مخالفت.علنی در مقابل او نداشت ظاهرا تقاضای اورا پذیرفت واز او خواست تا سپاهیانش را
از پایتخت به خراسان انتقال دهد.واو قانع شد. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ
ﺁﺯﺭﻣﻰﺩﺧﺖ ﻋﻠﻨﺎً ﻭﻋﺪﻩﻯ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﺍﺩ، ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻥ ﺗﺪﺍﺭﮎ ﻗﺘﻠﺶ ﺭﺍ
ﺩﻳﺪ ‏(ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻣﻌﯿﻦ ﭼﻮﻥ " ﭼﻮﻥ ﺁﺯﺭﻣﯿﺪﺧﺖ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﻋﻠﻨﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮐﻨﺪ .(" ﺭﺳﺘﻢ، ﭘﺴﺮ ﻓﺮﺥﻫﺮﻣﺰﺩ، ﺑﻪ ﺧﻮﻥﺧﻮﺍﻫﻰ ﭘﺪﺭﺵ ﻟﺸﮑﺮ
ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ ﮐﺸﻴﺪ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺳﺮﻧﮕﻮﻧﯽ ﺁﺯﺭﻣﻰﺩﺧﺖ، ﻣﻠﮑﻪٔ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ ﺭﺍ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎ ﮐﺮﺩ . ﺁﺯﺭﻣﯽ ﺩﺧﺖ ﭼﻬﺎﺭ ﻣﺎﻩ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﯽ ﮐﺮﺩ . ﺍﺯ ﮐﯿﻔﯿﺖ ﻭﻓﺎﺕ
ﺍﯾﻦ ﻣﻠﮑﻪ ﺍﻃﻼﻋﯽ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﻧﯿﺴﺖ .
کو ر کردن این زن جوان بعد ها مشکلاتی برای ایران وخصوصا رستم
فرخزاد بوجود اورد وسبب شد بعضی
ازسردارن هواخواه اذرمیدخت. بخاطر
انتقام از رستم فرخزاد درموقع حمله اعراب به ایران به عربها پیوستندً