پست متین

⊹ پست متین 💕୭𝅄᮫  
📍
تو زندگی همیشه پشت دیوار بودم . یه دیوار از جنس ترس ، یه دیوار برای نرسیدن ، نداشتن ، نشدن . آره پشت اون دیوار پنهون می‌شدم . چهره‌ی شکست خورده‌ی من قشنگ نبود . روز به روز این دیوار بلندتر می‌شد . انقدر که نور رفت و به تاریکی عادت کردم .
نور برای من یه خاطره بود . یه خاطره‌ ی دور از زمانی که دلم هنوز چیزی می‌خواست . دلی که به نخواستن عادت کرده بود .
مامان‌ بزرگم می‌گفت « نور تاریکی رو پیدا می‌کنه ، چون اگه تاریکی نباشه نور معنی نداره » راست می‌گفت . پیدام کرد . از کنارش رد شدم . نمی‌دونم چرا برگشتم و بهش نگاه کردم . نمی‌دونم چرا برگشت و بهم نگاه کرد . اون که نور بود . پس من باید نگاه می‌کردم . تو تاریکی چی دیده بود که نگاه می‌کرد ؟ اومد جلو بهم گفت « چقدر چهره‌ت آشناست؟ کجا دیدمت؟ » گفتم اشتباه گرفتی .
❌ ادامه متن این پست رو هر کی داره برام بفرسته ❌
داخل پیج متین هم نبود 😢🤦🏻‍♀