کفشهایم را میپوشم و در زندگی قدم میزنم

کفشهایم را میپوشم و در زندگی قدم میزنم
من زنده ام و
زندگی
ارزش رفتن دارد
آن قدر می روم تا صدای پاشنه هایم
گوش ناامیدی را کر کند
خوب میدانم که گاه کفشها
پاهایم را میزند
میفشارد و به درد میاورد
امامن همچنان خواهم رفت
زیرا زندگی ارزش لنگ لنگان رفتن را نیز دارد
ماندن در کار نیست
گذشته های دردناک را رها میکنم و
به آینده نامعلوم
نمی اندیشم
ولی این را میدانم
گذشته با آینده یکسان نیست
زندگی
نه ماندن است
نه رسیدن
زندگی
به سادگی رفتن است
به همین راحتی