موسی علیهالسلام گفت پروردگارم از حال کسانی که هدایت
موسی (علیهالسلام) گفت: «پروردگارم از حال کسانی که هدایت را از نزد او آوردهاند، و کسانی که عاقبت نیک سرا (ی دنیا و آخرت) از آنِ آنهاست؛ آگاهتر است. مسلّماً ظالمان رستگار نخواهند شد.»
(سوره مبارکه قصص، آیه ۳۷)
تفسیر:
اما موسى علیهالسلام در پاسخ آنها با لحن تهدیدآمیزى چنین گفت: پروردگار من از حال کسانى که هدایت را از نزد او براى مردم مى آورند آگاه تر است، و همچنین از کسانى که سرانجام سراى دنیا و آخرت از آنهاست (وَ قالَ مُوسى رَبِّی أَعْلَمُ بِمَنْ جاءَ بِالْهُدى مِنْ عِنْدِهِ وَ مَنْ تَکُونُ لَهُ عاقِبَةُ الدّارِ)
اشاره به این که خدا به خوبى از حال من آگاه است، هر چند شما مرا متهم به دروغ کنید، چگونه ممکن است خدا چنین خارق عادتى در اختیار دروغگوئى قرار دهد، که مایه گمراهى بندگانش شود؟ این که خدا باطن مرا مى داند و این امکان را به من داده، بهترین دلیل بر حقانیت دعوت من است.
از این گذشته، دروغگو تنها مدت کوتاهى مى تواند به کار خود ادامه دهد و عاقبت، پرده از روى اعمالش برداشته مى شود، شما منتظر بمانید تا ببینیم عاقبت کار و پیروزى از آن کیست، و شکست از آن چه کسى؟
مطمئن باشید اگر من دروغگو باشم ظالم هستم، و ظالم هرگز رستگار نخواهد شد (إِنَّهُ لایُفْلِحُ الظّالِمُونَ)
این تعبیر، شبیه تعبیر دیگرى است که در آیه 69 سوره طه آمده است: وَ لایُفْلِحُ السّاحِرُ حَیْثُ أَتى: ساحر هر کجا باشد، رستگار نخواهد شد.
این جمله، ضمناً ممکن است اشاره اى به وضع فرعونیان لجوج و مستکبر باشد که شما از وضع معجزات من به حقانیت دعوتم پى برده اید، اما ظالمانه با من مخالفت مى کنید. ولى بدانید پیروز نخواهید شد و عاقبت از آن من است نه از آن شما.
تعبیر به، عاقِبَةُ الدّارِ ممکن است اشاره به سرانجام دار دنیا، یا دار آخرت و یا هر دو باشد، البته معنى سوم جامعتر و مناسب تر به نظر مى رسد.
موسى علیهالسلام با این بیان منطقى و مؤدبانه، شکست و ناکامى آنها را در این دنیا و جهان دیگر به آنها گوشزد کرد
(تفسیر نمونه/ ذیل آیه ۳۷ سوره مبارکه قصص)
(سوره مبارکه قصص، آیه ۳۷)
تفسیر:
اما موسى علیهالسلام در پاسخ آنها با لحن تهدیدآمیزى چنین گفت: پروردگار من از حال کسانى که هدایت را از نزد او براى مردم مى آورند آگاه تر است، و همچنین از کسانى که سرانجام سراى دنیا و آخرت از آنهاست (وَ قالَ مُوسى رَبِّی أَعْلَمُ بِمَنْ جاءَ بِالْهُدى مِنْ عِنْدِهِ وَ مَنْ تَکُونُ لَهُ عاقِبَةُ الدّارِ)
اشاره به این که خدا به خوبى از حال من آگاه است، هر چند شما مرا متهم به دروغ کنید، چگونه ممکن است خدا چنین خارق عادتى در اختیار دروغگوئى قرار دهد، که مایه گمراهى بندگانش شود؟ این که خدا باطن مرا مى داند و این امکان را به من داده، بهترین دلیل بر حقانیت دعوت من است.
از این گذشته، دروغگو تنها مدت کوتاهى مى تواند به کار خود ادامه دهد و عاقبت، پرده از روى اعمالش برداشته مى شود، شما منتظر بمانید تا ببینیم عاقبت کار و پیروزى از آن کیست، و شکست از آن چه کسى؟
مطمئن باشید اگر من دروغگو باشم ظالم هستم، و ظالم هرگز رستگار نخواهد شد (إِنَّهُ لایُفْلِحُ الظّالِمُونَ)
این تعبیر، شبیه تعبیر دیگرى است که در آیه 69 سوره طه آمده است: وَ لایُفْلِحُ السّاحِرُ حَیْثُ أَتى: ساحر هر کجا باشد، رستگار نخواهد شد.
این جمله، ضمناً ممکن است اشاره اى به وضع فرعونیان لجوج و مستکبر باشد که شما از وضع معجزات من به حقانیت دعوتم پى برده اید، اما ظالمانه با من مخالفت مى کنید. ولى بدانید پیروز نخواهید شد و عاقبت از آن من است نه از آن شما.
تعبیر به، عاقِبَةُ الدّارِ ممکن است اشاره به سرانجام دار دنیا، یا دار آخرت و یا هر دو باشد، البته معنى سوم جامعتر و مناسب تر به نظر مى رسد.
موسى علیهالسلام با این بیان منطقى و مؤدبانه، شکست و ناکامى آنها را در این دنیا و جهان دیگر به آنها گوشزد کرد
(تفسیر نمونه/ ذیل آیه ۳۷ سوره مبارکه قصص)
- ۷۸
- ۰۷ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط