صدایت...

صدایت...

آرامش میدهد...

که در دنیایی هستی نمیتوان یافت

موهایت...              

طوفانی در دلم می اندازد

که در آغوش هیچ اقیانوسی نمیتوان یافت

نبودنت رودی را دریا میکند

که خودم با اشکهایم ساخته ام

بودنت...

نبودنت...

می بینی؟

چقدر بی رحمانه درقلبم نفس میکشی!!

ای بهترین هوای جان