تقدیم بتو

تقدیم بتو .
شعر روح را ازاد میکند .
قلب می نشیند تا راجع به همه چیز فکر کند، می جنگد تا از عادی بودن بپرهیزد، تلاش می کند تا بدون آسیب رساندن دوست داشته باشد، خورشید را نفس می کشد، به خود جرئت می بخشد، تسلیم می شود، به سوی خرد حرکت می کند.
قلب با مردابها می جنگد، از لبه ی عالم اموات می گذرد، خسته سقوط می کند، اما تسلیم آن چه آسان است نمیشود، در حال که گام های ناموزون مستی بیدار می کنند، سکون را بیدار می کنند.