دیدے اے دل عاقبت زخمت زدند

دیدے اے دل عاقبت زخمت زدند
گفتہ بودم مردم اینجا بدند
دیدے آخر ساقہ جانت شکست
آن عزیزت، عهد و پیمانت شکست
دیدے اے دل در جهاڹ یڪ یار نیست
هیچڪس در زندگے غمخوار نیست
آه دیدے سادگے جاڹ داده است
جاے خود را گِل، بہ سیماڹ داده است
دیدے آخر حرف مڹ بیجا نبود
از براے عشق اینجا، جا نبود
نوبهار عمر را دیدے چہ شد
زندگے را هیچ فهمیدے چہ شد
دیدے اے دل دوستیها، بے بهاست
ڪمتریڹ چیزے که مے یابے، وفاست
دیدے اے دل گلها همہ پژمرده اند
رنگها در دود و سرما مرده اند
آرے اے دل، زنده بودڹ ساده نیست
بیڹ آدمها یڪے دلداده نیست
باید اینجا از خود اے دل گم شوے
عاقبت همرنگ این مردم شوے . .