در نتهای فرصت خود یستادهام و گوش

‌ ‌  ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌‌در ﺎنتهای𐨆 ݁ فرصتِ خود ﺎیستاده‌ام و گوش ‌ ‌ ‌  ‌ ‌
‌‌  ‌ ‌ ‌‌می‌ڪنم: نه صداییی𐨆 ݁؛ و خیره می‌شوم: نہ ز یڪ ‌ ‌ ‌
‌ ‌   ‌  ‌ ‌‌ ‌ ‌‌برگ جنبشی𐨆 ݁؛ و نـﺎم مں ڪہ نفس آں همہ ‌ ‌ ‌  ‌ ‌‌
‌ ‌   ‌  ‌ ‌ ‌‌پاڪی𐨆 بود «دیگر غبارِ مقبره‌هـﺎ را هم بر هم ‌ ‌ ‌  ‌
‌ ‌ ‌  ‌‌ ‌    ‌  ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌‌نمی‌زند» لرزید و بر دو سوی𐨆 ݁ ‌ ‌ ‌  ‌ ‌‌
‌ ‌    ‌    خویش فرو ریخت و دست‌های𐨆 ملتمسش از ‌ ‌ ‌
‌ ‌‌ ‌    ‌‌شڪاف‌ها مانند آهای𐨆 ݁طویلی𐨆 ݁،به سویِ مں آمدند‌