تنهایی عزیز مه

تنهایی عزیزِ مِه
وَرق بزن خاطِرَهوم
بِبین چه ایکِه او کسی
که بِم شَگو بُمون بُمون
نگاه بُکُن عزیِز مِه
بازم رسیدیم ما به هم
اما دِگَه همیشِگین
هستیم تا آخِرِش با هم
ایکَه سَرو دِلوم پُرِن
نادُنوم از کجا بگم
اصلا ولی رفیکُنوم
تنهاییو سُکوت و غم
تنهایی عزیزِ مِه
بِی مِه با خوت تنها مَنِس
یَخو کنار مه بِنین
ایکَه سوال از مِه مَپُرس
تنهایی عزیزِ مِه
گوش هادَه تو به حرفونُم
او شُو که تو نَهَستَری
چه طوکا ایگو نامونِم
یه شُو سردِ بارونی
هِی دست شَگِه به مودونی
فکر شَکِه که چِطو بِگِیت
نابو که با هم بُمونیم