دوست داشتنی ترین نداشته من

دوست داشتنی ترین نداشتهِ من
نگرانم
نگران روز هایی که بی تو میگذرد
نگران تمام صبح هایی که سکوت مهمانِ میزِ صبحانه است
نگران تمام ظهر هایی که ناهار بغض میخورم
نگران تمام عصر هایی که با عکس هایت از روزمره گی هایم حرف میزنم
و شبهایی که شام سردرد دارم و قرص
خسته ام ...
از صبوری خسته ام ....
از فریادهایی که در گلویم خفه ماند .....
و از حرفهایی که زنده به گورشد در گورستان دلم ....
آسان نیست در پس خنده های مصنوعی گریه های دلت را در بی پناهیت در پشت هزاران دروغ پنهان کنی .....
این روزها معنی را از زندگیم حذف کرده ام ....
برایم فرق نمیکند روزهایم را چگونه قربانی کنم .....
عزیزترین غایبِ من
تو تنها موضوعِ ثابتِ زندگیِ منی...