{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

آموختم که هیچ دارویی

آموختم که هیچ دارویی ،
نمیتواند همچون " اُمید "
آدمی را ایستاده نگه دارد !
آموختم که در همه حال
و همه وقت باید عشق ورزید
حتی در زمان خستگی ، بیماری و یاس .
آموختم که جنگیدن همیشگی برای نداشته ها
چشم ها را به روی داشته هایمان می بندد
گاهی باید با خیالی آسوده زندگی کرد
رها از هر نبردی و شکستی . . .
آموختم که هیچ دارویی ،
نمیتواند همچون "اُمید"
آدمی را زنده نگه داشته باشد !
زندگی بیاورد ، عشق ببخشد . .

#؟؟؟
دیدگاه ها (۲)

مــن نــمــیــدونــســتــم مــیــخــواد بــا هـر اڪــانــتــ...

میگویند زمان طلاست اما من چشیدمدروغ میگویند، زمان آتش استثان...

بنام خالق زبیایی:چیز های خوب نصیب کسانی میشود که باور دارندچ...

زنها چیز های غیر منتظره را دوست دارند؛وسط یک چهار راهِ شلوغ ...

چندشاتی جونگکوک(پارت۵)

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط