من از تو صبر ندارم که بی تو بنشینم !

من از تو صبر ندارم که بی تو بنشینم !
کسی دگر نتوانم که بر تو بگزینم !

ندانمت که چه گویم تو هر دو چشمِ منی
که بی وجودِ شریفت جهانْ نمی‌بینم