ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﻧﺸﺎﺀ :

ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﻧﺸﺎﺀ :
ﻧﺎﻥ ﺣﻼﻝ، ﻧﺎﻥ ﺣﺮﺍﻡ !
ﺁﻗﺎ ﺗﻘﻰ ﻳﻚ ﻣﺎﺳﺖﺑﻨﺪﻯ ﺩﺍﺭﺩ .
ﺍﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﭘﻮﻝِ ﺁﺏِ ﻣﻐﺎﺯﻩ ﺭﺍ ﺳﺮﻭﻗﺖ ﻣﻯﺪﻫﺪ ﺗﺎ ﺁﺑﻰ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺷﻴﺮﻫﺎ
ﻣﻲﺭﻳﺰﺩ ﻭ ﻣﺎﺳﺖ ﻣﻰ ﺑﻨﺪﺩ ﺣﻼﻝ ﺑﺎﺷﺪ .
ﺍﻭ ﻣﻯﮕﻮﻳﺪ : ﺁﺩﻡ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻚ ﻟﻘﻤﻪ ﻧﺎﻥ ﺣﻼﻝ ﺑﻪ ﺯﻥ ﻭ ﺑﭽﻪﺍﺵ ﺑﺪﻫﺪ ﺗﺎ
ﻓﺮﺩﺍ ﻛﻪ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ ﻭ ﻋﻤﺮﺵ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ، ﭘﺸﺖ
ﺳﺮﺵ ﺑﺪ ﻭ ﺑﻴﺮﺍﻩ ﻧﺒﺎﺷﺪ .
ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﻯ ﻣﺎ ﻛﺎﺭﻣﻨﺪ ﻳﻚ ﺷﺮﻛﺖ ﺍﺳﺖ .
ﺍﻭ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ : ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺸﻮﻡ ﻛﻪ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﺭﺟﻮﻉ ﺍﺯ ﺗﻪ ﺩﻝ ﺭﺍﺿﻲ ﺷﺪﻩ،
ﺍﺯ ﺍﻭ ﺭﺷﻮﻩ ﻧﻤﻲﮔﻴﺮﻡ .
ﺁﺩﻡ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻧﺎﻥ ﺣﻼﻝ ﺑﺎﺷﺪ .
ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ : ﻣﻦ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﺭﺟﻮﻉ ﺭﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻣﻲﻛﻨﻢ ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮﺭﺩ ﻛﻪ ﺭﺍﺿﻲ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺭﺷﻮﻩ ﻣﻲﮔﻴﺮﻡ !
همسایه دیگر ﻳﻚ ﻏﺬﺍﺧﻮﺭﻯ ﺩﺍﺭﺩ .
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺣﻮﺍﺳﺶ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻏﺬﺍﻯ ﺧﻮﺑﻰ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺪﻫﺪ .
ﺍﻭ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ : ﺩﺭ ﻏﺬﺍﺧﻮﺭﻯ ﻣﺎ ﺍﺯ ﮔﻮﺷﺖ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﭘﻴﺮ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﻤﻲﺷﻮﺩ ﻭ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺫﺑﺢ ﻣﻲﻛﻨﻴﻢ ﻛﺮﻩ ﺍﻻﻍ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﮔﻮﺷﺘﺶ ﺗُﺮﺩ ﻭ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻛﺒﺎﺑﺶ ﺧﻮﺏ ﺩﺭ ﻣﻲﺁﻳﺪ . ﺍﻭ ﺣﺘﻤﺎً ﭼﻚ ﻣﻲﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﻛﺮﻩ
ﺍﻻﻍﻫﺎ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﮔﺮ ﻧﻪ ﺁﻥﻫﺎ ﺭﺍ ﺫﺑﺢ ﻧﻤﻲﻛﻨﺪ .
ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ : ﺍﺭﺯﺵ ﻳﻚ ﻟﻘﻤﻪ ﻧﺎﻥ ﺣﻼﻝ ﺍﺯ ﻫﻤﻪﻯ ﭘﻮﻝﻫﺎﻯ ﺩﻧﻴﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ !! ﺁﺩﻡ ﺑﺎﻳﺪ ﺣﻼﻝ ﻭ ﺣﺮﻭﻡ ﻧﻜﻨﺪ .
ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ : ﺗﺎ ﭘﻮﻝ ﺁﺩﻡ ﺣﻼﻝ ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﺑﺮﻛﺖ ﻧﻤﻲﻛﻨﺪ . ﭘﻮﻝ ﺣﺮﺍﻡ بی برﻛﺖ ﺍﺳﺖ .
ﻭﺍﻳﻦ استدلال هاى بعضى ها