تریاق ؛محسن چاوشی

تریاق ؛محسن چاوشی

ای مردمان ای مردمان ازمن نیادمردمی
دیوانه ام اندیشد آن کاندر دل اندیشیده ام
امروزعقل من زمن یکبارگی بیزارش
خواهد ک ترساند مراپنداشت من نادیده ام
دردیده ی من برآ وزچشم من بنگرمرا
زیرابرون از دیده ها منزلگهی بگزیده ام

من ازبرای مصلحت درحبس دنیامانده ام
حبس ازکجا من ازکجا مال ک رادزدیده ام
تومست مست سرخوشی من مست بی سر سرخوشم
توعاشق خندان لبی من بی دهان خندیده ام

چندان ک خواهی درنگربرمن ک نشناسی مرا
زیرا ازآن کم دیده ای من صدصفت گردیده ام
درزخم اوزاری مکن دعوی بیماری نکن
صدجان شیرین داده ام تا این بلا بخریده ام
پیش طبیبش سربنه یعنی منو تریاق ده
زیرا دراین دام نظرمن زهرهانوشیده ام