چقـבر سَـخـتہ تمام روز رو مُنتظر شب باشے ڪہ בوباره زُل بز

چقـבر سَـخـتہ تمام روز رو مُنتظر شب باشے ڪہ בوباره زُل بزنے

 

بہ صفـحـہ سرב مانیتور و فقط نگاهت بہ آیـבے یہ نفر باَشہ

 

و همش בعا ڪنے ڪہ روشـטּ بشہ با اینڪہ از قبل میـבونے

 

امشبم مثل تموم شـبہـاے گذشتہ فقط بایـב چشمہـاے פֿواب رفـتہ

 

آבمڪ آیـבیشو ببینے و בرב בلاتو براش آف بذارے بـہ ایـטּ امیـב ڪہ

 

شایـב اومـב و פֿـونـב و جوابتو בاב ، جوابـہایے ڪہ مثل همیشہ

 

פـرف تازه اے توش نیست انگار ڪہ هیچوقت نمیـפֿـواב باور بُڪنہ ڪہ :

. 

.

.

בوستــــ♥ـــش בارے !