حقیقت آیینهای بود که از

حقیقت آیینه‌ای بود که از
آسمان به زمین افتاد و شکست.
هر کس تکه‌ای از آن را
برداشت و خود را در آن دید.
گمان کرد که حقیقت نزدِ اوست؛
حال آن‌که حقیقت نزدِ همگان بود.