آدم ها همیشه همانطور میمیرند که زندگی کرده اند

آدم ها همیشه همانطور میمیرند که زندگی کرده اند

مثلا بعضی از آدم ها مثل برگ
وقت مردنشان که میشود
شعر میگوید رنگ نگاهشان

شعرِ زردِ سرد


خدای زیبای من
من تمام وجودم را به قلم نقاشی تو سپرده ام
راضی ام...
حتی وقتی هفتصد کیلومتر مرا به شوق بکشی
و دویست کیلومتر مانده به عشق با حسرت راهم ندهی

حتی میان شوق و حسرت
از شوق تا حسرت...
همین! مال هیچکس نیست!