در حدیثی امام صادق ارواحنا فداه در مورد استعاذه و پناه بر

در حدیثی امام صادق ارواحنا فداه در مورد استعاذه و پناه بردن به خدا از شر شیطان این چنین می فرمایند:

شیطان نمی تواند بنده را وسوسه کند؛ جز هنگامی که بنده از یاد خدا روی گرداند و امر خدا را کوچک شمرد و به نافرمانی اش روی آورد و فراموش کند که خداوند از اسرار او مطلع است ... پس با شیطان مانند غریبه باش با سگ گله که [ چون به او حمله کند ] برای نجات به طرف صاحب سگ ( چوپان ) می دود تا سگ از او منصرف شده، از گزندش مصون ماند و همین طور اگر شیطان تو را وسوسه کرد تا راه حق را بر تو ببندد و یاد خدا را از [ دل ] تو بزداید، تو هم به پروردگار خود و پروردگار او پناهنده شود ! سپس فرمودند: کسی نمی تواند به خدا پناهنده شود و راه های ورود شیطان و وسوسه هایش را بشناسد؛ جز آن کسی که مراقبت دایم دارد و برای خدمت خدا پابرجاست و از شکوهِ خداوندِ مطلع، آگاه است و دعای بی شمار دارد. اما کسی که [ از این ها طرفی نبسته و ] اوقاتش را بیهوده می گذراند، ناگزیر، صید شیطان خواهد شد.
سفینه بحار ج ۲ ص ۶۵۵