منم ﺑﭽﮦ ﺑﻮده اﻣ

منم ﺑﭽﮦ ﺑﻮده اﻣ

ﻣـטּ ﻫﻢ ﺳﻮﺧﺘﮦ اﻣ ...

ﻣـטּ ﻫﻤ خوردم زﻣﯿ ـטּ شلوارم ﭘﺎره شده...

ﻫﺰاراטּ ﺑﺎر...

ﻣـטּ ﻫﻢداد زدم ﻟﻮﻟﻮوووﺑﯿﺎﻣﻨﻮ ﺑﺨﻮر...


ﻣـטּ ﻫﻢ ﻣﮯ נ وﻧﻢ ﺷﯿﻄﻮﻧﮯ کردنﭼ ﺣﺎﻟﮯ داره ..

ﻣـטּ ﻫﻢ ﻣﮯ נ وﻧﻢ آرزو کردن چقدرشیرینه..

ﻣـטּ ﻫﻢ ﺗﻮ ﺧﺎڪ ﺑﺰرگ شدم

ﻣـטּ ﻫﻢ ﮔﺮﺑ ﮦﻫﺎرو נﻧﺒﺎل کردم..

ﻣﻨﻢ رﻓﺘﻢ آب ﺑﺎزے ..


ﻣـטּ ﻫﻢ ﺑﺎبچهﻫﺎهمصداشدم..


ﮔﺮﯾﮦ میکنه ..

ازﺑﺮاے ﻣـטּ ...

ﭘﺮﺗﻘﺎل ﻣـטּ...

یکی روﺑﺨﻮر ...

یکی روﺑﺒﺮ ...

ﯾﺎ ﻣﻨﻢ کف دستم زخم شده..


ﻣـכּ ﻫﻢ נﯾﻮار ﻫﺎے اﺗﺎﻗﻤﻮ ﺑﺎ ﮔﻮاش رﻧﮓ کردم...

اﻟﺒﺘﮦ ﻣﻨﻢ ﺗﻨﺒﯿﻬﺸﻮ ﮔﺮﻓﺘﻢ)!(

ﻣﻨﻢ زﻧﮓ ﺧﻮنه هارو زدم و در رﻓﺘﻢ..

ﻣﻨﻢ اوﻟﯿـטּ ﺑﺎرکه ﯾﮦ ﻧﻮﺷﺘﮦ رو ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﻨﻮﯾﺴﻢ
ﺑﺎ ﺧﻂ ﺧﺮﭼﻨﮓ ﻗﻮرﺑﺎﻏه ام ذوق کردم...

و ﺗﻮ دلم کیلو کیلو قنداب کردن...

ﻣﻨﻢ נوﺳﺖ ﺧﯿﺎﻟﮯ داﺷﺘﻢ...
اﻣﺎ)!(

زﻣﺎ טּ ﻓﻌﻞ ﻫﺎروﻧﮕﺎه ..

ﺻﻔﺖ ﻣﻔﻌﻮﻟﮯ=Ґا+ ﻣﺎﺿﮯ ﻧﻘﻠﮯ

اﯾטּ ها که میگویم نقل از گذشته هاست...

گذشته هایی کهﮔﺬﺷﺖ..

اﻻن اگهﺑﮕﻢ" ﻣטּ..."

נ یگه ادامه ای براش نیست...)!(

چه ﺧﻮب وﭼـه بد