حال دل آدم که خوب نباشد، انگار که دیگر هیچ چیز سرجای خودش

حال دل آدم که خوب نباشد، انگار که دیگر هیچ چیز سرجای خودش نیست، انگار که تمام زندگیت، اشتباهی بر روی کف خانه زندگی کرده باشی و جای تو سقف خانه بوده باشد، انگار که هرچه که میگویی، حرفی بی ربط است، پر از حرف‌های ربط، که آدم را به هیچ جایی و کسی ربط نمیدهد، تلفنی که دوشاخه‌اش در برق نیست و هی تند تند با آن شماره‌اش را گرفته باشی و الو گفته باشی و جوابی نشنیده باشی و گوشیش را محکم بر سر جایش کوبیده باشی، انگار که دیگر که نباشد، به همین ناممکنی و سرجای خود نبودنی