پنج شنبه مرهمی است

پنج شنبه مرهمی است
بر دل بیقرار
و گشایشی است بر دلتنگیهای بی پایان
چه خوب است
دستانم را بگیری
پناهم دهی
در آغوشت با عشوه های ویرانگر ...
تا نگاهت
در من ریشه بدواند
و پنج شنبه ام
بوی طراوت و عشق بگیرد
با عطر نفسهایت...
ای پیغامبر مهر و عطوفت