تبریز

《 تبریز 》

سلام ای شهر تبریز ای دیار قهرمان پَرور
سلام ای قامت رعنای ایران را بسانِ سر

سلام ای آنکه در قامت بسان سرو می مانی
که حاشا خم کنی سر از هجوم بادِ ویرانگر

سلام ای آنکه از خون جوانان غیور تو
به خاک پاک تو آلاله ها روئیده سرتاسر

ای آنکه جنبش مشروطه مانده یادگار از تو
وَ قانون اساسی از قیام ات شد وطن گستر

سلام ای آنکه قربان میکند جان بهر جانانش
وَ از گرد و غبار کفش مهمان سرمه بر مَنظَر

سلام ای شهرِشعر و شهریار و صائب و پروین
که هر یک بوده در بُرج سخن مانند یک اختر

درود و مرحبا بر تو که شهرِ اولینهایی
نشاید جمله ای در وصفِ تو از این سخن بهتر

چو نور آفتاب از آسمان بر خاک تو اُفتد
درخشد خاک زرخیزت بسانِ لولوء و گوهر

سر آورده زخاکت عارفانی چون امینی ها
که عمرش را کند وقفِ امیرالمومنین حیدر

تو آن شهری که از بوی نسیمت جمله تب ، ریزد
به آن دم که نَهَد بر خاک تو پا ناخوشِ بَستر

به وصفِ تو تمامِ خامه ها باید به صف گردد
نویسد شاعران از تو ، ببالد بر خودش دفتر

زعشقت میشود #شیدا غزلخوان برسرکویت
الا تبریز تب ریزم دیار قهرمان پرور

قلم از شوقِ وصفِ تو چنان دل بُرد از دفتر
که گویی می بَرَد دل با نگاه غمزه اش ، دلبر




#تبریز
#محمدرضا‌صادقی‌شیدا