بی تی اس

🐥 : اول از همه، به آرمی‌های عزیزمون، از دوران کرونا تا خدمت سربازیمون، مدت زیادی گذشت. خیلی ممنون که صبورانه منتظر ما بودین. حالا که امروز مرخص شدیم، برنامه‌هایی که در ذهن داشتیم رو ادامه میدیم و خودمون رو آماده میکنیم تا چیزهای بهتری بهتون نشون بدیم.
🐰 : بله، و به سربازای سونبه‌ای که قبل از ما اونجا بودن، به کسایی که هنوز خدمت میکنن، به هم‌خدمتی‌هایی که زودتر از ما مرخص شدن، و به فرمانده‌هایی که واقعاً خیلی زحمت کشیدن و ما رو توی اون مدت همراهی کردن، واقعاً ممنونم که اینقدر خوب ازمون مراقبت کردن.

🐥 : ارتش واقعاً جای آسونی نیست. جایی نیست که اتفاقی واردش بشی. نمیخواستم اوضاع سخت باشه، ولی با هم از لحظات سخت گذشتیم، با هم غذا خوردیم، شب نشینی داشتیم و توی اتاق‌هامون زندگی کردیم، همین باعث شد دوستای نزدیکی بشیم.
🐥 : این خاطرات قشنگ رو همیشه توی قلبم نگه میدارم.
🐥 : اگه اجازه بدین یه جملهٔ آخر بگم، اگه جسارت نباشه، دوست دارم به مردم کشورمون بگم... وقتی وارد ارتش شدیم، واقعاً آسون نبود. آدم‌های زیادی با تلاش و سخت‌کوشی کنارمون بودن. اگه دیدین سربازی توی خیابون راه میره و چند کلمهٔ محبت‌آمیز بهش گفتین، واقعاً باعث افتخاره.

🐥 : بقیهٔ داستان‌ها رو توی لایو باهاتون درمیون میذاریم.

🐥 : ممنون که اومدین!
🐰 : دو! سه!
🐥🐰 : سلام نظامی! 👋💜
🐰 : خیلی وقته جلوی دوربین نبودم.
🐥 : آره.
🐰 : و حتی میکاپ هم ندارم، یه‌کم خجالت می‌کشم. ولی اینهمه دوربین اینجاست!
🐥🐰 : (با هم پچ پچ میکنن و میخندن)
🐰 : نمیدونم چی باید بگم.
🐰🐥 : (دوباره بامزه میخندن)

گریه 😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭